Soms is het verlies zo heftig en doet je hart zoveel pijn, dat je een nieuw leven bouwt óm de rouw heen. Het is een ander leven, waarin je jouw dierbare voor altijd in je hart gesloten met je meeneemt.
Rouw kent soms geen eindstation; het gemis blijft de rest van je leven bij je. Je hoeft je dierbare niet te vergeten, je hoeft hem of haar niet los te laten en je hoeft nooit te stoppen met missen.
Heel langzaam pak je de draad van het leven weer op. Je pakt je dagelijkse routines op, maakt nieuwe herinneringen, ontdekt nieuwe activiteiten en gaat weer aan het werk. Maar je hoeft je dierbare niet te vergeten en de pijn hoeft niet volledig te verdwijnen. In plaats daarvan verweef je jouw dierbare in je nieuwe leven. Dit kan op verschillende manieren. Voor de één is het de trouwring dragen aan een ketting om de nek, eventueel met een ashanger. Voor de ander is het een knuffeltje dat altijd mee op reis gaat. En voor weer een ander is het misschien die ene foto of een speciaal steentje in de broekzak. Dit is voor iedereen heel persoonlijk. Maar er is één ding dat voor iedereen hetzelfde is: in je hoofd en in je hart draag je jouw dierbare altijd met je mee.
Daarnaast kunnen er ook bepaalde rituelen in je leven komen die je helpen om je nieuwe leven vorm te geven. Bijvoorbeeld door een kaarsje te branden zodra je thuis bent, of op andere vaste momenten. Of door op specifieke plekken zachtjes tegen je dierbare te praten.
Verweven zit soms ook in kleine, onzichtbare dingen. Het koken van hun lievelingsgerecht, het luisteren naar de muziek waar zij zo van hielden, of het voortzetten van een traditie die jullie samen hadden. Zo blijft hun blauwdruk onderdeel van jouw dagen.
~ Liefde blijft, voor altijd ~
Hieronder vind je enkele handelingen en rituelen die mij de kracht hebben gegeven om door te gaan, met Dave dicht bij me: